http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg
http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg








امام خمینی: همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند.

/ باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...) - 15-DAQYQEH_DAQDAQE-H8YE_ROUH8NY_DAR_UN_G.A_04-07-92



آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...)







 



 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید


  بسم الله الرحمن الرحیم

  دکتر زیبا کلام : خیلی‌خیلی سال‌ها قبل یعنی چند ماه بعد از كودتای 28 مرداد سال 32، مرحوم دكتر علی امینی كه در كابینه سپهبد زاهدی سمت وزیر امور اقتصاد و دارایی را برعهده داشت، ماموریت مذاكرات با مجموعه‌یی از كمپانی‌های نفتی امریكایی، انگلیسی، هلندی و ایتالیایی را بعد از كودتا برعهده داشت كه به نام كنسرسیوم معروف بودند. حاصل چندین روز مذاكره با كنسرسیوم عقد قرارداد جدیدی بود كه عملا جایگزین قرارداد 1933 می‌شد كه رضاشاه آن را با انگلیسی‌ها بسته بود و در جریان نهضت ملی نفت آن قرارداد از سوی ایران فسخ شده بود. علی امینی در بازگشت مورد انتقادات زیادی از جانب ملیون یعنی اپوزیسیون رژیم شاه و حتی شماری از نمایندگان مجلس و سناتورها قرار گرفت. امینی در پاسخ به همه آن انتقادات جمله‌یی گفت كه مصداق حال امروز سخنرانی آقای روحانی در نیویورك است. مرحوم دكتر امینی در پاسخ به همه انتقادات گفت: «نه آن مقداری بود كه می‌خواستیم بلكه مقداری بود كه می‌توانستیم.» به عبارت دیگر، دكتر امینی به مخالفان و منتقدان قراردادش با كنسرسیوم پاسخ می‌داد كه من هم به ضعف‌های آن قرارداد واقفم. من هم می‌دانم كه این ماده اگر به صورت دیگری نوشته می‌شد، منافع خیلی بیشتری برای ایران دربر می‌داشت اما نمی‌توانستیم.

روحانی هم خیلی چیزها داشت كه بگوید، او هم می‌توانست مطالبی بگوید كه برای امریكایی‌ها تلخ و سنگین باشد، او هم می‌توانست مطالبی بگوید كه برای خیلی از ایرانی‌ها تلخ و سنگین باشد، او هم می‌توانست مطالبی را در سخنرانی‌اش در صحن علنی مجمع عمومی سازمان ملل عنوان كند كه خیلی از ایرانی‌ها را به وجد آورد؛ او هم می‌توانست... اما روحانی می‌دانست كه اصولگرایان تندرو در داخل كشور با همه وجود دارند به سخنرانی‌اش در تهران گوش می‌كنند كه از همان درگاه وی را آماج حملات و انتقادات قرار دهند، بنابراین مجبور بود دست به عصا حركت كند.

هیچ‌كس نمی‌داند كه روحانی برای آن 15 دقیقه سخنرانی در چه فشار روحی به سر می‌برد، كه چه بگوید و چه نگوید. اگر خیلی تند می‌رفت قطعا عده‌یی در داخل و خارج را خوشحال می‌كرد. اما در مقابل باید در بازگشت با اصولگرایان طرف می‌شد. اگر خیلی كند می‌رفت و صرفا حسب خوشایند اصولگرایان در تهران سخن می‌گفت، اگرچه در بازگشت آنها برایش فرش قرمز می‌انداختند، اما در عوض خیلی از طرفداران داخلی‌اش را ناامید ساخته بود. بنابراین او نمی‌خواست این اتفاق هم بیفتد. در این‌گونه موارد اشكالی یا خطری كه وجود دارد آن است كه فردی كه در جایگاه حساس روحانی قرار گرفته، هر دو طرف را از دست بدهد. مثلا روحانی جوری سخن می‌گفت كه هم غربی‌ها و طرفدارانش را ناامید می‌كرد و هم اصولگرایان تندرو را. اما این اتفاق نیفتاد. اگرچه او حاضر نشد با اوباما ملاقات كند اما این را به گونه‌یی بیان كرد كه اسباب كدورت و سوءتفاهم در طرف مقابل پیدا نشد. در واقع روحانی علت مخالفتش را با دیدار با اوباما این‌گونه القا كرد كه مایل هست با وی ملاقات كند اما از امریكایی‌ها خواست شرایط حساس او را هم در نظر بگیرند.

از همه اینها كه بگذریم روحانی در تمام مدتی كه در نیویورك بود سه نكته اساسی را فراموش نكرده بود. نكته اول اینكه او چهار سال دیگر باید با اصولگرایان سر كند. او زمستان سرد و پربرف و گردنه‌های مرتفع دارد كه باید ظرف چهار سال آینده از آنها عبور كند و نمی‌تواند اصولگرایان را در برابر خودش به خط كند. نكته دوم آن بود كه به نظر می‌رسد رهبری به وی اطمینان و اعتماد زیادی نشان داده‌اند. نرمش قهرمانانه «دقیقا» حمایت رهبری از روحانی در مقابل تندروها بود كه مانع وی نشده، بگذارند كارش را انجام دهد. یا نفس اینكه رهبری موافقت كردند كه مذاكرات هسته‌یی با 1+5 از شورای عالی امنیت ملی برود به وزارت خارجه بدون موافقت ایشان غیرممكن بود. اینكه روحانی می‌گوید «از اختیارات نامحدود برخوردارند» در حقیقت به اتكای آن اعتماد و اطمینان است. روحانی به‌شدت نگران است كه این جایگاهی را كه در نزد رهبری پیدا كرده‌ از دست ندهد و بالاخره نكته سوم آن است كه روحانی می‌داند مشكلات با امریكایی‌ها قرار نیست یك شبه حل شود. بنابراین همه حواسش جمع بود كه در مذاكره بلندمدت با امریكایی‌ها را نبندد. مجموعه این سه عامل فضای سخنرانی روحانی در نیویورك را تشكیل می‌دادند.
بررسی و تجزیه و تحلیلی كه از محتوای سخنرانی و رفتار وی در نیویورك می‌خواهیم بنماییم باید در پرتو این سه نكته باشد. در عین حال این نكته ظریف را هم نباید فراموش كنیم كه طی هشت سال گذشته، با شروع سخنرانی رییس‌جمهور ایران بسیاری از سران كشورهای غربی سالن سخنرانی را ترك می‌كردند

 تهیه وَ تدوین : عـبـــد عـا صـی

     




درباره وبلاگ




گر در طلب لقمه نانی ، نانی /

گر در طلب گوهر كانی ، كانی /

این نكته رمز اگر بدانی ، دانی /

هر چیز كه اندر پی آنی ، آنی ...

مـــولانـــا

===============

امام خمینی:

همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند. /

باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :