http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg
http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg








امام خمینی: همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند.

/ باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...) - سیاست پر از تناقض اوباما در سوریه



آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...)










سیاست پر از تناقض اوباما در سوریه


در بحث‌های مربوط به مداخله نظامی آمریکا در سوریه، یک ناسازگاری قابل توجه و تکان‌دهنده‌ای میان نتیجه و ابزارهای موجود وجود دارد. یعنی با ابزارهای موجود نمی‌توان به هدفی که آمریکا برای خودش تعریف کرده رسید.

آمریکا می‌گوید می‌خواهد دولت قدرتمند سوریه را شکست دهد و این کشور را از جنگ داخلی برهاند و نظم سیاسی دمکراتیک در آن مستقر کند. اما در عین تشریح این نتایج به عنوان هدف مورد نظر در سوریه، واشنگتن بر این هم تاکید دارد که هرگز نباید نظامیان آمریکا در این جنگ حضور فیزیکی داشته‌باشند و از نظر نظامی متعهد شوند. حتی جان مک‌کین که از حامیان سرخت و پرسر و صدای مداخله آمریکا در جنگ سوریه است اخیرا گفته‌است: بدترین کاری که آمریکا در حال حاضر می‌تواند انجام دهد پا گذاشتن به خاک سوریه و پیاده کردن سرباز در این کشور است.ادامه…..

بعضی حامیان مداخله آمریکا در جنگ سوریه می‌گویند، هدف واشنگتن از این مداخله پایان دادن به کابوس فاجعه انسانی است که این کشور را فرا گرفته‌است. اما در کوتاه مدت مسلح کردن مخالفان سوریه باعث گسترش این خشونت‌ها و خون‌ریزی‌ها و در نهایت بیشتر شدن این فاجعه انسانی می‌شود. تازه این درحالیست که این کار به هدف نهایی دولت آمریکا یعنی سرنگونی حکومت بشار اسد هیچ کمکی نمی‌کند. از سوی دیگر خود این هدف هم از سوی بعضی تحلیلگران زیر سوال است. تجربه عراق نشان داد که این موضوع خودش نمی‌تواند هدف درستی باشد.

در عراق شکست صدام حسین و سرنگونی او هدف مورد نظر آمریکا را برایش به ارمغان نیاورد.آمریکا می‌گوید هدفش این است که سوریه به کشوری دمکراتیک تبدیل شود که همه اقوام در آن بتوانند در صلح و آرامش زندگی کنند. دستیابی به این هدف فقط با برکنار کردن بشار اسد محقق نمی‌شود. دستیابی به چنین هدفی نیازمند اشغال سوریه و تغییر نظام سیاسی آن است. ما در عراق این کار را امتحان کردیم و با وجود تلاشی گسترده که یک دهه طول کشید و هزاران میلیارد دلار هزینه و هزاران کشته به دنبال داشت، عراق امروز را نه می‌توان کشوری واقعا دمکراتیک خواند و نه یک حکومت چند قومی. مداخله نظامی غرب در بالکان هم با یک دهه اشغال نظامی همراه بود که تا امروز هم این اشغال در بوسنی ادامه دارد. به عبارت دیگر، ما در سوریه به دنبال نتیجه‌ای هستیم که حتی از هدفمان در عراق هم بلندپروازانه‌تر است. اما می‌ خواهیم فقط با اعمال منطقه پرواز ممنوع به این هدف برسیم. در نیمه دهه ۱۹۸۰ ساموئل هانتینگتون این پرسش را مطرح کرد که چرا آمریکا که قدرت مسلط جهان است و در دو جنگ جهانی پیروز شده، توانسته باعث بازدارندگی اتحاد شوروی شود و صلح جهانی را هم حفظ کند، چنین در مداخلات نظامی کوچک ضعیف است.

به نوشته هانتینگتون، از جنگ جهانی دوم، آمریکا در چندین مناقشه در سراسر جهان حضور نظامی داشته‌است و تقریبا نتیجه همه آنها نامعلوم، به هم ریخته و یا بد بوده‌است. هانتینگتون چنین نتیجه‌گیری کرد که آمریکا به ندرت برای برد وارد مناقشه‌ای شده‌ و مداخلات نظامی معمولا به بحرانی منجر شده که فشار بر واشنگتن را بیشتر کرده‌است. اما آمریکایی‌ها به ندرت این مشکل را مانعی برای تعهدات نظامی بعدی خود دیده‌اند. یعنی آمریکا وارد جنگ‌ها می‌شود و امیدوار است که نتیجه را تغییر دهد اما به ندرت چنین می‌شود. در سوریه ما اهداف بلندپروازانه‌ای در نظر داریم اما هیچ کس نمی‌خواهد از ابزارهای لازم برای رسیدن به این هدف‌ها استفاده کند. به همین خاطر اکنون فقط به مخالفان سلاح می‌دهیم و امیدواریم که این کار باعث شود دولت اسد پای میز مذاکره بنشیند یا به توافق با مخالفان مجبور شود. اما همانطور که هانتینگتون گفته‌است، قوای نظامی ابزار اولیه برقراری ارتباط یا انتقال پیام به دشمن نیست. بلکه ابزار متقاعد کردن یا وادار کردن او به تغییر رفتارش است. ژنرال مک‌مستر یکی از باهوش‌ترین افسران ارتش آمریکا کتابی درباره جنگ ویتنام نوشته که این اشتباه آمریکا در آن به تفصیل توضیح داده شده‌است. او برنامه سال ۱۹۶۴ لیندن جانسون را اینطور توضیح می‌دهد: اساس این برنامه این فرضیه بود که استفاده محدود از قوای نظامی، ویتنام شمالی‌ها را مجبور می‌کند پای میز مذاکره بنشینند و به توافق دیپلماتیک مورد نظر می‌رسیم. اما این استراتژی از اساس اشتباه بود زیرا دشمن برای برد می‌جنگد نه برای بازی پای میز مذاکره. شانس اینکه تلاش‌های کنونی آمریکا در سوریه به تحقق کف خواسته‌هایش در این کشور منجر شود بسیار پایین است. تناقضات در سیاست آمریکا در قبال سوریه هر روز بیشتر خود را نشان می‌دهد و دولت اوباما با درخواست‌های بیشتری روبه‌رو خواهد شد. ممکن است کاخ سفید در مقابل درخواست‌ها برای بیشتر کردن حضور و فعالیتش در سوریه مقاومت کند. بعضی تحلیلگران سیاست خارجی امریکا می‌گویند، هدف آمریکا در سوریه درگیر کردن حزب‌الله و ایران است و می‌خواهد در این درگیری خودش کمترین هزینه را بدهد. اگر این تفسیر درست باشد، باید گفت که بازی هوشمندانه‌ای است اما به شیوه ماکیاولی نه با نیت انسان‌دوستانه.


 تهیه وَ تدوین : عـبـــد عـا صـی

     





درباره وبلاگ




گر در طلب لقمه نانی ، نانی /

گر در طلب گوهر كانی ، كانی /

این نكته رمز اگر بدانی ، دانی /

هر چیز كه اندر پی آنی ، آنی ...

مـــولانـــا

===============

امام خمینی:

همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند. /

باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :