http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg
http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg








امام خمینی: همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند.

/ باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...) - 124_نامه‌ سرگشاده توکلی درباره ادعاهای ایجاد اشتغال



آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...)







 

 

 نامه‌ سرگشاده توکلی درباره ادعاهای ایجاد اشتغال
 

 

نماینده مردم تهران در مجلس در نامه‌ای خطاب به نمایندگان مجلس نوشت: دولت در حالی بر این موضوع كه در سال 1389 تعداد 6/1 میلیون نفر به شغل دست یافتند و سال آینده نیز قول ایجاد 5/2 میلیون فرصت شغلی را داده‌اند، پافشاری می‌كند كه این ارقام درست به نظر نمی‌رسد.

احمد توكلی نماینده‌ مردم تهران در مجلس شورای اسلامی نامه‌ای سرگشاده خطاب به نمایندگان مجلس شورای اسلامی نوشته است كه متن كامل آن به شرح زیر است:
 

همكاران ارجمند ، نمایندگان محترم
 
با سلام و احترام؛
 
مدتهاست كه دستگاه‌های اجرایی مسئولِ تهیه و انتشار آمار و اطلاعات از انجام وظیفه خویش برای انتشار به موقع آمار دست كشیده‌اند. داشتن اطلاعات صحیح و به موقع برای تصمیم‌گیری‌های مسئولان از ضروری‌ترین اركان صحت كاركرد آنان است. همین طور مردم برای تنظیم كسب و كار و اعتلای زندگی خود و جامعه محتاج اطلاعات آماری هستند.
 

به عنوان مثال، لایحه بودجه، برای سال‌های طولانی، در جداول تقدیمی علاوه بر ارقام سال آینده كه پیش‌بینی و برآورد است، ارقام عملكرد سال قبل و مصوب سال جاری را نیز ارائه می‌كردند تا تغییراتی كه دولت در ارقام پیشنهاد كرده است در طول دو سه سال قابل رویت باشد؛ در حالیكه در سال‌های اخیر، جدول ها تنها رقم پیشنهادی برای سال آینده را در بر دارند.

 
از جمله مواردی كه در این زمینه به عنوان نمونه قابل ذكر است، خودداری مركز آمار از ارائه به موقع ارقام مربوط به آمارگیری‌ها و برآوردهای نرخ رشد تولید ناخالص داخلی و نرخ بیكاری است. بانك مركزی نیز آخرین رقمی كه از نرخ رشد ارائه كرده مربوط به نیمه دوم سال 1387 است. نزدیك به سه سال است كه ارقام مذكور كه كلیدی‌ترین اطلاعات اقتصادی است ارایه نمی‌گردد. هر دو نهاد مذكور نرخ بیكاری را نیز از بهار 89 به بعد ارائه نكرده‌اند.
 

 
همین امر خلاف سبب می‌شود كه بعضی از مقامات دولتی با ارائه ارقام بی‌اساس وضع موجود را موفق جلوه داده و از حساسیت تصمیم گیران برای اصلاح امور بكاهند. یك پیامد مهم ادامه این وضع كاهش اعتماد عمومی و فرصت سازی برای شایعه پردازان است كه فضای كشور را آلوده می كند. اینجانب برای هشدار در این زمینه بحث وضعیت اشتغال و نرخ بیكاری را در سطور آتی می‌شكافم و برای مقابله با این قانون گریزی زیانبار به حال دولت و ملت، از شما انتظار همراهی دارم.
 
 
 
اخیراً آقای رئیس جمهور و معاون اول وی بر این مطلب پا می‌فشارند كه در سال 1389 تعداد 1.6 میلیون نفر به شغل دست یافتند و سال آینده نیز قول ایجاد 2.5 میلیون فرصت شغلی را داده‌اند. این ارقام به دلایل و قرائن زیر درست به نظر نمی رسد:
 
 
 
1- نرخ بیكاری با نرخ رشد تولید ناخالص داخلی نسبت عكس دارد. یعنی هر چه نرخ رشد تولید بیشتر باشد، به طور معمول، نرخ بیكاری كمتر خواهد بود. نرخ رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) برخلاف قانون و رویه تاریخی چند سالی است كه منتشر نمی‌شود. همانگونه كه اشاره شد بانك مركزی آخرین نرخ رشدی را كه اعلام كرده است، مربوط به فصل زمستان 1387 است و پس از آن دیگر به طور رسمی اعلان نكرده است. به نظر می‌رسد چون روند نرخ رشد GDP از پاییز 1386 به بعد نزولی شده بود و وضعیت نامطلوبی را نشان می‌داد، بانك مركزی از انتشار ارقام رشد، منع شده باشد و گرنه اگر ارقام رشد بالا بوده باشد، دلیلی ندارد كه بانك مركزی از ارائه آنها خودداری كند. بانك مركزی و مركز آمار ایران ادارات ویژه‌ای برای رصد كردن و تولید آمارهای اقتصادی دارند و مسلماً كارشناسان آنها بیكار ننشسته‌اند و به خدمات معمول خود مشغولند، از محاسبه نیز عاجز نبوده‌اند. قبول اعلان نرخ‌های جعلی نیز نه شایسته بانك و مركز آمار است و نه دست به اینكار می‌زنند؛ بنابراین دستور مافوق باید مانع انتشار آمار رشد و بیكاری و ارقام مشابه شده باشد. روند تغییرات شاخص رشد به قرار زیر بوده است.[1]
 
 
 
 
وقتی نرخ رشد نزولی باشد، علی‌القاعده نرخ بیكاری باید صعوی باشد.
 
 
2- موید برداشت بالا درباره نزولی بودن نرخ رشد GDP، گزارش صندوق بین المللی پول است از نرخ رشد سالهای 2007 تا 2011 (تقریباً متناظر با سال‌های 1386-1390) طبق گزارش این صندوق، طی سال‌های 2007-2010 نرخ رشد نزولی بوده و از 7.8 درصد در سال 2007 به یك درصد در سال 2010 كاهش یافته و پیش‌بینی این نهاد بین المللی برای نرخ رشد سال 2011 كمی كمتر از صفر است (0.033- درصد).
 
 
 
 
 
 
چنانكه گفته شد وقتی نرخ رشد پایین می‌آید، نرخ بیكاری باید بالا برود، به ویژه آنكه كاهش در شكل فاحشی باشد كه نمودار بالا نشان می‌دهد. یعنی به وضوح دورة 1387-1390 را می توان دوره ركود شناخت.
 
 
 
3- مطابق گزارش‌های سالانه دولت در سال‌های 1383-1386 كه معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور هر ساله منتشر می‌كند، متوسط نرخ سالانه رشد GDP طی برنامه سوم (1379-1383) به میزان 6.36 درصد بوده است. طی همین برنامه، متوسط فرصت شغلی ایجاد شده سالانه 588,600 نفر بوده است. در سه ساله اول برنامه چهارم (1384-1386) متوسط نرخ رشد سالانه 6.63 درصد بوده است و طی این مدت به طور متوسط  764,633 فرصت شغلی ایجاد شده است. چگونه می‌توان پذیرفت كه با نرخ‌های نزدیك به 7 درصد در سال‌های اول دولت آقای احمدی نژاد، سالانه حدود 765 هزار شغل ایجاد می‌شود، ولی با نرخ رشد 1 درصد 1 میلیون و 600 هزار شغل؟ یعنی با نرخ رشد یك هفتم دوره قبل 2.2 برابر شغل ایجاد ‌شود! در فروردین 1389 در اجلاس مشترك دولت با استانداران، معاون اول رئیس جمهور از استانداران میثاق گرفت كه تا پایان سال 1.1 میلیون شغل ایجاد كنند، اخبار غیررسمی، ولی قابل اعتماد، حكایت دارد كه در اجلاس بعدی كه در آبان 1389 برگزار شد وزیر كار و امور اجتماعی گزارش كرد كه حدود 27 در صد آن هدف تا آن زمان محقق شده است، یعنی حدود 300 هزار فرصت شغلی.
 
 
 
4- مركز آمار ایران براساس قانون مصوب 10/11/1353 وظیفه «استخراج، بررسی چاپ و انتشار نتایج حاصل از سرشماری‌ها و آمارگیری‌ها» را برای رفع نیاز كشور بر عهده‌ دارد. [2] یكی از آمارگیری‌های این مركز در طول چند دهه گذشته، برآورد نرخ بیكاری فصلی بوده است كه آخرین آن مربوط به فصل بهار 1389 است كه میزان آن 14.6 درصد گزارش شده است. ظاهراً پس از آن مجاز به انتشار نبوده است. روند نرخ بیكاری در طول سه سال گذشته به شكل زیر بوده است. [3] این روند با روند نرخ رشدهای سابق‌الذكر سازگار است.
 
 
 
 
 
 
ذكر این نكته نیز ضروری است كه مركز امار ایران طبق استاندارد سازمان بین المللی كار (ILO) كسی را كه در یك هفته پیش از هفته آمارگیری، حداقل یك ساعت كار كرده باشد، بیكار نمی‌داند.[4] با این تعریف نرخ بیكاری بهار سال 89 به میزان 14.6 درصد برآوردشده است. بانك مركزی نیز همین نرخ را برای بهار 89 گزارش كرده است[5]. در همین حال وزیر محترم كار در 10 فروردین 1390، نرخ بیكاری را در سال 1389، به میزان 10 درصد اعلام كرد. آن هم نه از قول مراكز رسمی تولید آمار یا از نتایج مطالعات كارشناسی وزارتخانه متبوعش، بلكه از قول آقای رئیس جمهور: «طبق آخرین آماری كه رئیس جمهور اعلام كرده‌اند،... نرخ بیكاری نیز در حد 10 درصد است»[6]. چگونه از نرخ 14.6 درصدی بهار به نرخ 10 درصدی آخر سال رسیدند؟ چرا باید نهادهای رسمی (مركز آمار- بانك مركزی) به سكوت وادار شوند و رئیس جمهور بجای آنان نرخ بیكاری اعلام كند و از رونق و رشد خبر دهد؟
 
 
 
5- آمار مربوط به چكهای برگشتی نیز یكی دیگر از علائم رونق یا ركود است. هر وقت ركود افزایش یابد، چك‌های بیشتری برگشت می‌خورد. این به معنای دشواری محیط كسب و كار است و در این وضعیت ادعای افزایش ایجاد فرصت شغلی پذیرفتنی نیست. طی سال‌های 86-89 چك‌های برگشتی روندی صعودی داشته است و در ماه بهمن 1389 به رقم 12.2 درصد رسیده است كه در 32 سال پیش بی‌سابقه بوده است. به گزارش بانك مركزی روند به شكل زیر درآمده است:
 
 
 
 
 
 
6- وقتی میزان اشتغال افزایش می یابد، بكارگیری افراد با سطح تحصیلات و تخصص بالاتر مستلزم سرمایه گذاری های بیشتر و تجهیزات و فناوری پیچیده تر است. به عبارت دیگر، برای دوبرابر شدن اشتغال، سرمایه مالی خیلی بیش از دوبرابر نیاز است و تجهیزات پیشرفته تر باید به میدان بیاید؛ در حالیكه در دوره مورد بحث، نه قدرت تسهیلات دهی بانك ها (به دلیل متراكم شدن بدهی معوقه) بیشتر شده است و نه آمار واردات گمركی چنین تغییری را در تركیب واردات نشان می دهد.
 
 
 
7- ممكن است گفته شود چرا به گزارش صندوق بین‌المللی پول استشهاد شده است. اعضای صندوق، از جمله جمهوری اسلامی ایران طبق ماده 4، قسمت سوم، جزء b متعهدند كه برای اعمال نظارت صندوق، اطلاعات لازم را در اختیار صندوق قرار دهند.[7]
 
 
 
برای این مقصود، مشاوره ماده 4 معمولاً سالی یكبار انجام می‌شود. اقتصاددانان صندوق از كشور عضو بازدید می‌كنند تا اطلاعات را جمع آوری كنند و مباحث اقتصادی را با مسئولان بانك مركزی و دولت و در اغلب موارد با سرمایه‌گذاران بخش خصوصی و نمایندگان كارگران، نمایندگان مجلس و سازمانهای مردم نهاد در میان بگذارند. در مراجعت، هیات اعزامی گزارش خویش را به هیات مدیره صندوق برای بحث و بررسی تقدیم می‌كند. نتایج مباحث هیات مدیره صندوق، خلاصه شده و به مقامات كشور عضو ذیربط داده می‌شود. در حال حاضر 9 كشور از هر 10 كشور عضو با چاپ اعلامیه‌ای از اطلاعات مزبور برای عموم  موافقت می‌كنند.[8] و از هر 5 كشور عضو، 4 كشور با چاپ و انتشار اصل گزارش هیات مدیره بانك نیز موافقت می‌كنند[9]. دولت ایران نیز براساس بخش پنجم از ماده هفتم قانون اساسنامه صندوق بین المللی پول مصوب 6/10/1324 مجلس شورای ملی به دادن اطلاعات متعهد شده است. بنابراین اطلاعات منتشر شده صندوق بین المللی پول، از منابع بانك مركزی خودمان دریافت شده و تحلیل صندوق را هم مقامات ما می‌دانستند و با انتشار آن نیز موافق بودند. بنابراین استناد به آنها، به منزله استناد به نظر مقامات رسمی بانك مركزی خودمان است.
 
 
7- مشاهدات میدانی قاطبه نمایندگان ملت نیز، ما را از پذیرش ادعای بهبود اشتغال باز می‌دارد.
 
 
8- آمار و اطلاعات نقش اساسی در اتخاذ تصمیمات درست دارد، كه باید با روش علمی و صادقانه تهیه و منتشر شود. همانقدر كه آمار درست و تحلیل درست آن به تصمیم گیری‌های مناسب هدایت می‌كند، ارقام دستوری و جهت‌دار، گمراه كننده و آسیب زننده است.
 
 
 
گر مسلمانی از این است كه حافظ دارد
وای اگر از پس امروز بود فردایی
 

انتظار می رود نمایندگان و هیات رئیسه محترم مجلس برای وادار كردن دستگاه های مختلف دولت به ارایه اطلاعات به موقع به مجلس و عموم مردم، از قدرت قانونی خویش بهره بگیرند.
 
احمد توكلی
نماینده تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر
در مجلس شورای اسلامی
 
پی نوشت:
 1- بانك مركزی جمهوری اسلامی ایران «نماگرهای اقتصادی»- شماره 59 و 61 صفحه 3. ارقام رشد، تغییرات هر فصل نسبت به فصل مشابه سال قبل است.
2- قانون مركز آمار ایران، ماده 2 بند «د»
3- مركز آمار ایران «چكیده نتایج طرح آمارگیری نیروی كار، بهار 1389» دفتر آمارهای جمعیت، نیروی كار و سرشماری، 1389 صفحه 8
4- همان صفحه 3
5- بانك مركزی ج ا ا (1389) «نماگردهای اقتصادی» شماره 61، مهر 1389، صفحه 1
6- جام جم آنلان، 10/1/1390 شماره خبر 100839610522
7- Public Imformationotice (PIN)
8- http://www.imf.org/external/ns/cs.aspx?id=51
9- http://www.imf.org/externalpubs/ft/aa/aao4.htm

 تهیه وَ تدوین : عـبـــد عـا صـی

 




درباره وبلاگ




گر در طلب لقمه نانی ، نانی /

گر در طلب گوهر كانی ، كانی /

این نكته رمز اگر بدانی ، دانی /

هر چیز كه اندر پی آنی ، آنی ...

مـــولانـــا

===============

امام خمینی:

همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند. /

باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :