http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg
http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg








امام خمینی: همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند.

/ باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...) - عشق یعنی ازدواج عاشقانه، زندگی عاشقانه، یا؟ ...



آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...)








 
 

 

  بسم الله الرحمن الرحیم  

 

http://s6.picofile.com/file/8223556250/ESHQH8YE_EMRUZY_X8STEG8RY_1.jpg

 

http://s3.picofile.com/file/8223556742/ESHQH8YE_EMRUZY_X8STEG8RY_2.jpg

 

http://s6.picofile.com/file/8223557750/ESHQH8YE_EMRUZY_X8STEG8RY_3.jpg

 

http://s3.picofile.com/file/8223558684/ESHQH8YE_EMRUZY_X8STEG8RY_4.jpg

 

http://s6.picofile.com/file/8223559492/ESHQH8YE_EMRUZY_X8STEG8RY_5.jpg

 

http://s3.picofile.com/file/8223560684/ESHQH8YE_EMRUZY_X8STEG8RY_6.jpg

 عشق یعنی ازدواج عاشقانه، زندگی عاشقانه، یا؟ ... 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

 

 ندا حبیبی ، کارشناس ارشد جامعه شناسی :

 بعضی آدم ها عاشقی را به رسمیت می شناسند و بعضی نه. بعضی ها هدف عشق های ماندنی می شوند، بعضی هدف عشق های رفتنی. بعضی آدم ها در موقعیتی معمولی، عاشق آدمی متناسب با سن و سال و شرایط خودشان می شوند و بعضی دیگر، در تنگنای فشارها و بحران ها، عاشق آدمی بی تناسب و بی ربط. گاهی سرانجامِ شیرین وصال، انتظار عشق را می کشد و گاهی پایان تلخِ هجران. بعضی فیلم ها و قصه ها و شعرها از عشق، مفهومی رنگی و شکلاتی و دور از دسترس می سازند و بعضی، تصویری سیاه. امروز قرار نیست درباره هیچ کدام از این ها حرف بزنیم. قرار نیست عشق یا شکست عشقی را تحلیل کنیم و در مدح یا مذمت شکل های گوناگون آن قلم فرسایی کنیم.

امروز فقط می خواهیم درباره بمبارانِ رسانه ایِ «اگر عشق را تجربه نکردی، پس خیلی بدبختی!» صحبت کنیم. جریانی که به خاطر ارائه مضامین جذاب و آنچنانی از عشق، خواسته یا ناخواسته به مخاطب القا می کند که اگر در زندگی، موهبتِ عشق را با حواشیِ پرسوز و گداز و فراز و نشیب های به یاد ماندنی اش تجربه نکرده، یک اتفاق بسیار مهم و یک کیفیت غیرقابل توصیف را از دست داده است؛ موهبتی که ارزش دارد برای تجربه اش، برخلاف عقل و عرف، «ریسک» کند تا از کاروانِ عشاق سینه سوخته فیلم ها، سریال ها، شعر و قصه ها و شبکه های اجتماعی عقب نماند. عشق یک اتفاق است نه انتخاب. قرار نیست همه عاشق شوند. قرار هم نیست هر عشقی به وصال منجر شود. می شود عاشق شد و از مسیرش با کمک خانواده اقدام کرد و در عقل را هم تخته نکرد. اما مشکل اینجاست که وقتی رسانه ها عشق را به خاطر جذابیت محتوایی در ذهن مخاطب فرو می کنند دخترانِ جوان به امید آمدن کسی که در قلبشان آتشفشانی به پا کند، خواستگارهای خوبشان را رد می کنند یا پسران جوان به امید دیدن دختری که دلشان را از جا بکند، گزینه های خوب دور و برشان را ندیده می گیرند و مردان و زنانِ میانسال، بعد از ده دوازده سال زندگیِ خوب که حاصل یک انتخاب معقول و یک ازدواج سنتی بوده، احساس خسران و زیان می کنند. نظر شما چیست؟

نگاهی به بمباران رسانه ای درباره عشق و عاشقی

انگار از عشق، گریزی نیست!
از سالیان دور، فیلم ها و سریال های خوش آب و رنگ سینما و تلویزیون، پر از دختران و پسران جذاب و گیرایی است که به بهانه ای، نگاهشان در هم گره می خورد، چشم هایشان برق می زند، رنگ از رخسارشان می پرد و برای لحظاتی زبانشان بند می آید. پر از کتاب و دفترهایی که بی هوا روی زمین رها می شود، دست های لرزانی که هم زمان برای جمع کردنش پیش می روند، اشک هایی که در فراق جاری می شوند و لبخندهایی که با تقدیم یک شاخه گل سرخ، پهنای چهره قهرمان را پر می کنند. مهم نیست مضمون فیلم یا سریال، عاشقانه هست یا نه؛ برای جلب توجه بیشتر مخاطب، بی ربط و باربط یک تیتراژ و ترانه عاشقانه هم تهش می چسبانیم و تمام.

شعر و ادبیات مان هم پر است از عاشقانه های پرسوز و گداز. از عاشقانه های کلاسیک که لطیف بودند تا اشعار نسبتا تیره امروز. کار به جایی رسیده که حتی برخی شاعرانِ مذهبی و آیینی و اجتماعی مان هم برای عقب نماندن از قافله رسانه ها، به اشعار عاشقانه رو آورده اند و هر کتاب و مجله ای را که باز می کنی، با انبوه عاشقانه های بعضا بی سر و ته مواجه می شوی که از فرطِ تکرار ایده ها، حســـــابی روی اعصابند.

آخرین باری که یک ترانه و آواز و تصنیف غیرعاشقانه شنیدید کی بود؟ آخرین آلبوم غیرعاشقانه ای که وارد بازار موسیقی شد، کدام کار بود؟ از فضای سنتی کارهای همایون شجریان بگیر تا موسیقیِ تلفیقی گروه هایی مثل پالت و چارتار و موزیک های پاپ و عوام پسندِ خواجه امیری و رضاصادقی و حتی کارهای خاص و متفاوت رضایزدانی و محسن چاووشی، عشق و شکست عشقی در آن حرفِ اول را می زند.

شبکه های اجتماعی مجازی، فضایی که این روزها بخش زیادی از وقت و انرژی و حوصله مان صرفِ چک کردن پیام ها و عکس های تازه اش و انتشار پست های جدید در آن می شود هم، پر از پست های رمانتیک درباب عشق، شکست عشقی و... است. خاصیت شبکه های اجتماعی مجازی این است که همه چیز خواسته، یا ناخواسته اغراق شده ارائه می شود، از جمله عشق و ارتباط عاشقانه. و این یکی، آنقدر خوش رنگ و لعاب تصویر می شود که اگر دلت به داشتنِ چنین حال و هوایی گرم نباشد، حسابی کم می آوری و اگر حال و هوایی معمولی داشته باشی، از خودت خجالت می کشی که چرا شکست عشقی نخوردی؟!
-
زندگی عشقی یا عاشقانه؟

عشق چیست؟ آیا معنای واقعی عشق را می توان در ادبیات جهان جست؟ در هنر؟ دین؟ عرفان؟ آیا مفهوم عشق در گذر زمان متغیر است؟ آیا آنچه که ما عشق می نامیم در گذشته ها نیز تعریفی مثل الان داشته است؟ هزار آیا و چرا درباره عشق وجود دارد، این مفهوم پیچیده و محبوب در بین جوامع!

در گذشته (نه چندان دور تا همین بیست سال پیش)، آدم ها برای الگوبرداری های اخلاقی و روش های زندگی رجوع می کردند به پدر و مادر، اقوام، ریش سفیدها، یا در نهایت آموزگار، همسایه و هم قطاران سنی و صنفی. اما این روزها، با گسترش چشمگیر وسایل ارتباط جمعی، این غول های رسانه ای هستند که به افراد الگوهای زیستن می آموزند، رفته رفته تعریف «نقش های اجتماعی» نیز دستخوش تغییر می شود و ما با تعاریف جدیدی از مفاهیم بشری رو به رو می شویم که می تواند بسیار آسیب زا باشد.

صدای زنگ تلفن خانه شان که به صدا در می آید بعد از دقایقی جنجال به پا می شود، خواستگاری سنتی شده است واژه ممنوعه ذهنش. دختران هم سن و سالش یا در کوچه و خیابان، یا در دانشگاه و محل کار عاشق شده اند و بعد کار به ازدواج کشیده است. چرا عشق به سراغ او نمی آید؟ تا چند روز دیگر می شود یک خانم بیست و نه ساله که عشق به سراغش نیامده و تنها مانده است. سرنوشتش چه خواهد شد؟

هر کسی را برای کاری ساخته اند و دقیقا همین تشتت روش های فکری و زندگی است که فرهنگ را می سازد با همه رنگ ها و زیبایی هایش. ترغیب افراد به تطابق پیدا کردن با الگوی خاص رفتاری از ویژگی های اساسی رسانه های جمعی است. در واقع رسانه برای همه افراد با خصوصیات کاملا متفاوت، نسخه ای یکسان می پیچد! حال کافی است رسانه های مذکور راه خطا بروند؛ جماعت همرنگ و هم آهنگ می شوند با حجمی از اشتباهات پی در پی. تاکید و تشویق بی محابای رسانه ها به تجربه عشق به عنوان یک مفهوم هیجان انگیز که انسان را از روزمرگی ها نجات می دهد در هر سن و موقعیتی، توانسته، باعث از میان رفتن قبح خیانت های زناشویی، عادی سازی روابط جنسی در سنین پایین و هم چنین کاهش اعتماد به نفس و رضایت از زندگی در میان کسانی که از قول این رسانه ها عاشق نشده و ازدواج کرده اند بشود.

نیمه های شب است و خانواده؛ کوچک و بزرگ نشسته اند پای سریال ایرانی. دختر و پسر قهرمانان عاشق پیشه ای هستند که به دلایل زمینی و فرا زمینی! به وصال یکدیگر نرسیده اند، حالا پس از سال ها یکدیگر را یافته اند و قصه پر غصه فراق شان می شود نمک نمکدان تهی تلویزیون برای ساختن ذائقه مخاطب. همچنان که رسانه ملی در کشور ما به خاطر برخی اشتباهات در رده های میانی و بالادستی نتوانسته است مفهوم عشق را در مرتبه اصلی اش یعنی آنچه که بزرگان تاریخ پرورانده اند، برای مخاطب بازنمایی کند، شبکه های اجتماعی و هم چنین سریال ها و مجموعه های تلویزیونی ماهواره ای توانسته اند بخش عظیمی از تفکر اجتماعی افراد جامعه ما را شکل بدهند. شکاف نسلی که به علل مختلف در جامعه ما به وجود آمده، نیز ناخودآگاه به الگوبرداری جوانان از این محتواها کمک کرده است.

خاله خانم عشق را تجربه کرده است و می گوید عشق همان چیزی بوده که در چهل و شش سال زندگی با همسرش جاری بوده است و این عشق را در هم قدمی و هم دلی به سوی هدفی مشترک می داند. می گوید همسرم را اصلا قبل از جاری شدن صیغه عقد ندیدم! اما لحظه لحظه زندگی، در میان خوشی ها و ناخوشی ها عشق را دیدم که همان سایه خدا بر زندگی مان بود.

اگر مفهوم عشق مبتنی بر کمال و بالندگی انسان و پیشرفت روحی او باشد، حتما فرآیندی تدریجی و مستمر است. هر آن چه که در لحظه ای (به مانند عشق های آتشین رمان ها و سریال ها) به وجود آید ممکن است در لحظه ای نیز از بین برود. می توان به معیارهای عقلانی اعتماد کرد و یک زندگی را شروع کرد بعد از آن عاشق شد و عاشقانه زندگی کرد. زندگی عاشقانه بر پایه معیارهای درست، دچار ملالتی نمی شود که عشق و عاشقی میانسالی با همکار و منشی و... بخواهد آن را نجات(!) بدهد.

پیشرفت های فنی و ارتباطی بشر باعث شده انسان ها به جای تعامل مستمر با یکدیگر، به الگوهایی مجازی و بی پایه و اساس پناه ببرند. الگوهایی که در زندگی اکثر افراد نه تنها قابل پی ریزی نیست بلکه ضررهای جبران ناپذیر بر آن ها وارد می آورد.
 

 عکس وَ تدوین :  عـبـــد عـا صـی 

 




درباره وبلاگ




گر در طلب لقمه نانی ، نانی /

گر در طلب گوهر كانی ، كانی /

این نكته رمز اگر بدانی ، دانی /

هر چیز كه اندر پی آنی ، آنی ...

مـــولانـــا

===============

امام خمینی:

همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند. /

باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :