http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg
http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg








امام خمینی: همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند.

/ باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...) - عـــدالت ابزاری چند منظوره برای نـام ، نـان ، وَ قـدرت ! ...



آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...)







نوشته شده در تاریخ جمعه 30 مهر 1389 توسط عـبــد عـا صـی

 

 عـــدالت ابزاری چند منظوره

 

 برای نـام ، نـان ، وَ قـدرت ! ...

 


اگرچه مفهوم عدالت یكی از مهمترین اهداف و مبانی حكومت دینی بوده و از پیش از پیروزی انقلاب اسلامی مورد توجه نظریه پردازان انقلاب، به ویژه امام خمینی (ره) و شهید مطهری قرار داشته و در طول دهه نخست انقلاب نیز این مفهوم به عنوان گفتمان اصلی انقلاب تلقی می شد و چهره هایی نظیر آیت ا... هاشمی رفسنجانی بیشترین توجه را به تشریح و توصیف مفاهیم نظری عدالت اجتماعی می نمودند، در دولت های سازندگی و اصلاحات با در اولویت قرار گرفتن مفاهیمی نظیر توسعه اقتصادی و توسعه سیاسی در كانون توجهات افكار عمومی و تصمیم سازان، موضوع عدالت جای خود را به مفاهیم دیگری چون رشد اقتصادی و آزادیهای سیاسی داد.

از ابتدای دهه 1380 و با قرار گرفتن دولت اصلاحات در شیب نزولی، مجددا گفتمان عدالت خواهی توسط رهبر انقلاب و جریان اصولگرا به اولویت نخست تبدیل شد و در مجالس هفتم و هشتم و دولت های نهم و دهم موضوع تحقق عدالت به ویژه عدالت اجتماعی به محوری ترین شعار اصولگرایان تبدیل گردید.

اكنون پس از حدود یك دهه طرح شعار عدالتخواهی و بالتبع آن، مبارزه با فساد و حدود 6 سال حاكمیت جریان اصولگرا در قوای مقننه و سپس مجریه، جای این پرسش است كه طرح گفتمان عدالتخواهی تا چه اندازه جنبه تبلیغاتی و شعاری داشته و تا چه میزان توانسته است به تحقق برسد.
قبل از پاسخ دادن به این پرسش، بی فایده نیست مروری بر یكی از تازه ترین مصداقهای نگرش جریان عدالتخواهی به وضعیت فعلی كشور داشته باشیم.

این جریان در یكی از آخرین حركت های خود در رسانه ها، گروه ها و محافل همگرا، موضوع پرداختن برنامه نود به چالش حقوقی میان سرمربی سابق تیم ملی و فدراسیون فوتبال را مصداقی از بی عدالتی رسانه ای دانسته است و طرح موضوع دستمزد 800 میلیون تومانی علی دایی در رسانه ملی را خلاف عدالت و تمسخر محرومان ارزیابی كرده است. طرح این گلایه و انتقاد علاوه بر رسانه هایی نظیر الف، جهان، رجانیوز و ... به دیدار دانشجویان با رهبر انقلاب نیز كشیده شد. شاید واكاوی همین نمونه برای ارزیابی سطح رویكرد جریان اصولگرا به عدالت خواهی كفایت كند.

وضعیت نامناسب ورزش قهرمانی كشور به ویژه فوتبال موضوعی نیست كه از نگاه كارشناسان و منتقدان به دور مانده باشد.

اگر تنها 15 سال قبل و در اوج دوران سازندگی كه متهم به اشرافیگری و هدر دادن بیت المال بود، بازیكنان سطح اول فوتبال ایران همچون ناصر محمدخانی، چنگیز، پنجعلی، درخشان، احدی و ... برای دریافت دستمزدهای قابل توجه به شیخ نشین های حاشیه خلیج فارس سفر می كردند و در قبال آن، باشگاه های دولتی ایران بر اساس تعصب و غیرت بازیكنان و دستمزدی نسبتا كم اداره می شد، اكنون در دوران حاكمیت جریان عدالتخواه در سه قوه، نه تنها بازیكنان ایرانی برای دریافت دستمزدهای نیم میلیاردی و یك میلیاردی به خود زحمت خروج از كشور و سفر به شیخ نشین های ثروتمند را نمی دهند، بلكه اكثر بازیكنانی هم كه به خاطر درگیری ها یا مسایل شخصی به خارج از كشور سفر كرده بودند نیز با بازگشت به ایران، با خیال آسوده رقم های نجومی را دریافت می كنند و علاوه بر این، انبوهی از بازیكنان اروپایی، آفریقایی و آمریكای جنوبی نیز از سفره نفتی فوتبال ایران بهره مند می شوند كه چنین مواردی در كشورهای دیگر قابل تصور نیست.

فوتبال ایران كه به منظور برداشت سالانه 400 میلیارد تومان از بیت المال به صورت مستقیم و غیر مستقیم، در قالب باشگاه های دولتی یا وابسته به شركت های دولتی، از نظر مالی در اوج فربهی به سر می برد، به لحاظ كسب نتایج بدترین وضعیت را در طول 20 سال گذشته دارد.

فوتبال تعصبی و كم پول در آخر دهه شصت تا اواخر دهه هفتاد، چند قهرمانی باشگاه های آسیا، راهیابی به جام جهانی به عنوان سهمیه سوم آسیا و قهرمانی در بازیهای آسیایی، عنوان سومی جام ملت های آسیا و چهارمی جام جهانی فوتسال را به دست آورد. اما دستاورد این فوتبال 400 میلیارد توانی چیست؟

جالب اینجاست كه صرف این مقدار هنگفت از بودجه عمومی كشوری با این همه مشكلات، محرومیت و فقر گسترده، حتی در ثروتمندترین و پیشرفته ترین كشورهای جهان نیز مشاهده نمی شود.

این وضعیت نابهنجار كه نه تنها بر خلاف اصول عقلی و منطقی و ورزشی، بلكه صراحتا بر خلاف قانون و سیاستهای كلی اصل 44 است كه 5 سال از ابلاغ آن می گذرد، نه تنها با مخالفت دولت و مجلس اصولگرا و عدالت طلب مواجه نمی شود، بلكه حتی انتقاد بدنه تبلیغاتی و دانشجویی آنها را نیز بر نمی انگیزد و در حالی كه قرار بود تا پایان سال 1389 تصدی دولتی در ورزش به صفر برسد، هزینه دولتی در باشگاه های ورزشی دست كم 4 برابر شده است و مدیران عامل باشگاه های دولتی كمترین نگرانی از پرداخت مبالغی در حدود 500 تا 600 میلیون تومان از كیسه بیت المال برای یك بازیكن یا مربی ندارند.

در این شرایط، جریان عدالت طلب به جای پرداختن به اصل موضوع و ساختار بیمار فوتبال ایران و صرف نابجای سالانه صدها میلیارد تومان از بودجه عمومی كشور برای فرو نشاندن عطش شهرت و محبوبیت مدیران دولتی و وكلای مجلس، فاش شدن این رقم ها و پرداختن به آن را در رسانه ملی خلاف عدالت می داند.

مشابه مدل فوتبال را می توانید در دهها و صدها مصداق دیگر در تحركات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و حتی دیپلماتیك جریان عدالتخواه بیابید و آن گاه می توان به سادگی قضاوت كرد كه آیا عملكرد این جریان و یك دهه كار تبلیغاتی و شعاری درباره عدالت، به افزایش عدالت و عمق دادن به آن در جامعه و مبارزه با بی عدالتی ها و فساد اقتصادی منجر شده است یا نتیجه عكس بر جای گذاشته است.

شاید اكنون عدالت بیش از هر زمان دیگری به حاشیه رفته باشد، و این حاشیه نشینی و انزوای عدالت در حالی رقم می خورد كه جمع فراوانی به مدد شعار و نان عدالت خوردن، به نوایی رسیده اند و می خواهند به قیمت حفظ این شعار و رونق دستگاه تبلیغاتی شان، تحقق عدالت را قربانی كنند. اما آیا قربانی كردن عدالت به این قیمت رواست؟
 
 مـــرجـــع

 عنوان اصلی متن :   نگاه تبلیغاتی به عدالت به چه قیمت؟

 مهدی خرم دل  

 

« تهیه وَ تدوین : عـبـــد عـا صـی »

 

   




درباره وبلاگ




گر در طلب لقمه نانی ، نانی /

گر در طلب گوهر كانی ، كانی /

این نكته رمز اگر بدانی ، دانی /

هر چیز كه اندر پی آنی ، آنی ...

مـــولانـــا

===============

امام خمینی:

همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند. /

باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :