http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg
http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg








امام خمینی: همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند.

/ باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...) - بعضیها چه راحت با مردم مثل رَعیت وُ نوکرشان برخورد میکنند؟! ...



آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...)







نوشته شده در تاریخ یکشنبه 27 بهمن 1392 توسط عـبــد عـا صـی

 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید


  بسم الله الرحمن الرحیم

 تاجگر، رضا : وقتی فرهنگِ پاسخگویی حاکم نیست؛ متأسفانه نیست دیگر! حال، تفاوت نمی کند که پایتخت، تهران باشد یا علی آباد کتول!
 موضوعِ بحث، ضرورتِ تغییر یا انتقال پایتخت نیست. چرا که اساساً نگارنده، حتی پرداختن به این مهم را جز هزینه کردن و نتیجه نگرفتن، نمی داند. هرچند که متأسفانه! هر از گاهی، بزرگان نیز آب در هاون می کوبند و بر سر این مسأله، خود و خیلی از دیگران را سرگرم می کنند. بحث اصلی این است که به هر دلیل، مسؤولان، هنوز "مردم" را به عنوان "شهروند" نپذیرفته اند. همین است که هر از گاهی، از متصدی یا متصدیانِ امور شهروندی اما غیرمسؤول و غیرپاسخگو، شنیده می شود که حقِ شان همین است! این مردم، بیش از این، حقشان نیست!
 و صدالبته که دلیلِ چنین برخوردِ رعیت مآبانه با مردم عزیز و نجیب، چیزی نیست جز آن که؛ متأسفانه مردم، آگاه به حقوق شهروندیِ خویش نیستند تا عندالاقتضا و به وقت لزوم، پاسخِ مقتضی را از متصدیِ غیرمسؤول، بخواهند و او را از طریق ساز و کارهای اداری(مثلاً روابط عمومی ها) و قانونی(هیأت رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان و یا واحد رسیدگی به تخلفات اداریِ ادارات و سازمان ها یا مراجع قضایی همچون دادسرای رسیدگی به جرایم کارکنان دولت و همچنین دیوان عدالت اداری)، مجبور به پاسخگویی کنند.
نگارنده از "مسؤول" که می گوید، منظورش، رییس جمهور نیست! منظور، وزیر و نماینده ی مردم در شوراهایی همچون مجلس و شهر و روستا، نیست!
مسؤول و پاسخگوی شهروندان، همین روزنامه نگار است که در مسیرِ آگاهی بخشی و اطلاع رسانی، قلم نزند!
 همان نانوا است که نان را هم خمیر و هم سوخته می دهد دستِ مردم و پاسخگو نیست!
همان قصاب که گوشت را با چربی و مخلّفاتِ دورریز، مخلوط می کند و به اسم گوشتِ چرخ کرده می دهد به خلق الله!
همان راننده تاکسی که بر مبنای تعرفه ی شهرِ هزار نرخ، کرایه اش را محاسبه می کند!
همان کارمند بانک که اسکناس تقلبی را از طریق خودپرداز به خوردِ ملت می پردازد!
همان کارمند بیمارستان که با رومیزی! حالِ بیمار یا بیمارانی را ناخوب می کند!
 همان کارمند دفتر دادگاه که با رومیزی، حق را به ناحق می دهد!
همان مأمور گمرک که با رومیزی! کالای غیراستاندارد را مرغوب می نمایاند!
 همان کارمند کلانتری که با رومیزی! مأمور برای جلبِ محکومِ فراری دارد!
 همان کارمند شهرداری که با رومیزی! تخلفِ محرزِ بسازبفروش را نادیده می انگارد!
مسؤول، همان راننده ای است که به راحتی مردم را رعیتِ خود می پندارد و با توقف روی خط عابرِ پیاده، حقِ عابر را تضییع می کند!
مسؤول، همان موتورسوار است که به راحتی مردم را رعیتِ خود می پندارد و با ورود به پیاده رو، حقِ عابران و مغازه داران را پایمال می کند!
همان کارمند دفتر روابط عمومیِ بعضی از سازمان ها و ارگان ها و وزارتخانه ها و ادارات و مراجع دولتی و غیردولتی که به درستی، حتی وظیفه ی سازمانی و تکلیفِ قانونیِ خویش را انجام نمی دهد و اعتراضِ ارباب رجوع را به مسؤولِ بالادستی و مقام عالیِ سازمانیِ خود نمی رساند تا خودشیرینی کرده باشد و حقوقِ سرِ میخِ ماهیانه اش را تمام و کمال، بگیرد!
مسؤول، همین ما مردم هستیم.
همین است که از سوی شهرداری تبلیغ می شود که؛ "شهروند مسؤول و مدیر پاسخگو" ...
ما مردم باید بدانیم که اگر مسؤولان، در برابرِ خواسته های به حق و قانونی مان، تکلیفی دارند، این تکلیفِ قانونی، ناشی از حقی است که قانون برای ما قائل است.
بنا بر این، هرگاه اگر مسؤولی، به تکلیفِ قانونی اش عمل نکند و ما هم حقِ قانونیِ خویش را به درستی نشناسیم، حقِ ما - به راحتی - پایمال می شود و هیچ شخص و مرجعِ صالحِ قانونی هم متوجهِ پاسخگو نبودنِ آن متصدیِ غیرمسؤول نخواهد شد و ما بی آن که بدانیم چه می کنیم در ظلمی که بر نسلِ بعدی - به ناروا - خواهدشد، شریک هستیم.
و البته که؛
ظلمی که مظلوم، با نگرفتنِ حقش از ظالم، بر خود، روا می دارد، از ظلمِ ظالم، سهمناک تر است.

 تهیه وَ تدوین : عـبـــد عـا صـی

 




درباره وبلاگ




گر در طلب لقمه نانی ، نانی /

گر در طلب گوهر كانی ، كانی /

این نكته رمز اگر بدانی ، دانی /

هر چیز كه اندر پی آنی ، آنی ...

مـــولانـــا

===============

امام خمینی:

همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند. /

باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :