http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg
http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg








امام خمینی: همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند.

/ باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...) - فـصـــل ِ رویـش ...



آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...)







نوشته شده در تاریخ سه شنبه 2 اردیبهشت 1393 توسط عـبــد عـا صـی

 




   فـصـــل ِ رویـش ...  


  بسم الله الرحمن الرحیم

 خداوندا ! انیسم ! پادشاه من، / برویانم دراین ظلمت.
 که هستم دانه ای تنها، / کنون جامانده از رویش،
درون دخمه ای تاریک، / بدور از نور و ، در خاموشی مطلق،
 ندارم بستری از خاک مرطوبت، / نمی بینم بروی خود ،
 نسیمی خیس ،از نمناکی ساحل، / ویا یک قطره-ی باران، چکد از ابر آبستن،
 ویا از اشک آویزان شبنم در سحر گاهی ، / ویا اشکی که بارد ،
 چشم عاشق، /  در فراق یار شیرینش.

 خداوندا! انیسم! نازنین من!،،،  / کنون روزن گشا،
 از نور ِ جان افروز ِ خوشید ِ جهان تابت، / به این رخسار تاریکم،
 که پا کوبان، بپا خیزم.
و از بیهودگی یابم رهایی، / ای نگارینم.

بارالهی ،،، / از تو می خواهم،
 بیابد این تن عریان ، / کمی از خاک باد آورده ی، یک روزن ِ دیوار،
 و پنهانم نماید لابلای خود، / و آنگه بر تن خشکم ببارد قطره ای باران،
 فرو افتاده از سقف همین زندان غم بارم.

 نگارا ! بهترین من، / در آن دم رویش سبزی درونم میشود آغاز ،
 و می یابم پر و بالی ، / برای پر زدن در آسمان بی کران تو.

 و در هنگام رویش،  / ریشه ام با قدرتی فوق تصور،
 راه یابد بر عمیق خاک و گیرد سخت و محکم،
 ساقه و هم شاخسارم را، ز طوفان های در راهم.

 در آن سامان ، که من برخاستم از خاک مرطوبت، 
 بروی ساقه ام، دستان خود، با نام شاخه،
 می گشایم بهر ذکر و حمد بی پایان لطفت، ای امید من.

 و روید،  / برگ های سبز و گلهای بسی زیبا ،
 بروی شاخه سبزم،
 و پرچم ها، همه در اهتزازند از سرود ربنایت ،
 ای که تو جان داده ای من را از آن ظلمت،
 مرا رویانده ای زیبا،
 مرا افراشتی اینسان غزل خوانان درگاهت.

خداوندا! / تو این عطر دل آویزی ، 
 که بر میخیزد از ،،، گلبرگهایم را عطا کردی،
 که هر دم می نشیند بر پر نرم ملائک،
 در کنار محفل گرم نیایش ها،
 و یا سجاده قدسی ، / که رویش می نشیند در نیایش ،
 نو عروسی پاک و زیبا، / با خدای خود ،
 و مستم من ، از این نعمت ، / از این رویش ،
 از این بیداری روشن ، وَ تا هستم نشانی از تو دارم ،
 بهر بیداری چشمان فرو خفته ز دیدارت. 
 وَ هستم یک ، رسول نو ، / برای نو بهارانت.
 بهارانت ، مبارک باد.
 

   « علی مولودی » 

 تهیه وَ تدوین : عـبـــد عـا صـی
 




درباره وبلاگ




گر در طلب لقمه نانی ، نانی /

گر در طلب گوهر كانی ، كانی /

این نكته رمز اگر بدانی ، دانی /

هر چیز كه اندر پی آنی ، آنی ...

مـــولانـــا

===============

امام خمینی:

همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند. /

باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :