تبلیغات






http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg
http://img.tebyan.net/big/1390/09/20111126123721510_moharam-12.jpg








امام خمینی: همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند.

/ باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...) - مطالب ابر انتخابات



آفـتـــاب در زنـجـیـــر! ... (اگر از آفتاب بیم نداشتند ، هر شمعی را گردن نمیزدند! ...)







نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 8 آذر 1397 توسط عـبــد عـا صـی







 عصر ایران؛ مهرداد خدیر- برنامۀ تلویزیونی «بدون توقف» زمینه گفت و گوی صریح با آقای عباس علی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان را فراهم کرده و در چند قسمت پخش شده و احتمالا ادامه دارد. در این میان رسانه ها بیشتر به حجاب معمولی و نه حداکثری صدا و سیما برای خانم های شرکت کننده پرداخته اند و جنبه هایی از گفته های سخنگوی شورای نگهبان مورد توجه قرار نگرفته یا بخش های خاصی در اصطلاح ما مطبوعاتی ها «بولد» شده است.
حال آن که از جنبه های گوناگون قابل بررسی است. مثلا آنجا که آقای سخنگو گفته است: « ما حاضریم با انتخابات عمومی به شورای نگهبان بیاییم. من حرفی ندارم. بروید قانون اساسی را اصلاح کنید.»
آقای عباس‌علی کدخدایی در بخش دیگری هم اظهار داشته است: «شورای نگهبان مرجعی است که کلام آخر را در بحث انتخابات بیان می‌کند.»
دربارۀ انتخابات 88 نیز گفته اند:« اگر قرار بود شورای نگهبان در انتخابات 88 دخالت یا مهندسی کند، در بررسی صلاحیت ها این کار را انجام می داد.»
دربارۀ گزارۀ حساس آخر البته مجال اظهار نظر فراخ نیست اما در این حد می‌توان پرسید یعنی در آغاز سال 88 می‌شد صلاحیت آخرین نخست وزیر ایران و رییس دو دورۀ مجلس شورای اسلامی - و هر دو هم عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام را رد کنند- و نکردند؟
مشکل اما بر سر این نیست که حقوق دانان شورای نگهبان را چرا قوۀ قضاییه معرفی می کند که می دانیم قانون اساسی چنین تصریحی دارد. اتفاقا کمترکسی با معرفی مشکل دارد و نمی دانم همکار رسانه‌ای‌مان چرا این موضوع (انتخابی شدن حقوق‌دانان) را مطرح کرد.
مشکل با بخش دوم است که آقای کدخدایی اشاره نکرده است. نمایندگان مجلس باید از بین معرفی شده‌ها دست به انتخاب بزنند اما کدام مجلس؟ مجلسی که با دخالت‌های گستردۀ شورای نگهبان عملا گریزی جز هم سویی با شورای نگهبان ندارد و این دیگر خواست قانون اساسی نیست.
کافی است به مذاکرات قانون اساسی در سال 58 مراجعه کنیم تا دریابیم تفسیر استصوابی از کلمۀ «نظارت» مد نظر نبوده و از ابداعات بعدی است.
مأموریت شورای نگهبان در قانون اساسی اعلام «عدم مغایرت» و نه حتی «انطباق» مصوبات مجلس شورای اسلامی با شرع و قانون اساسی است تا بین «عرف» و «شرع» توازن ایجاد شود و فقهای سنتی این دغدغه را نداشته باشند که با قاعدۀ رأی اکثریت قوانین شرع، نقض شود.بعدتر مجمع تشخیص مصلحت هم تعبیه شد تا اگر اختلاف، حادث شد وساطت کند.
بزرگ ترین چالشی که شورای نگهبان برای خود و پروسۀ انتخابات ایجاد کرده اما دخالت های گسترده در این امر کلیدی است تا جایی که احساس می شود یکی از مهم ترین دستاوردهای انقلاب که حق انتخاب کردن و حق انتخاب شدن است در معرض تحدید یا تهدید قرار گرفته است.
آنچه آقای کدخدایی گفته به یک تعبیر درست است چون آخرین شورای نگهبان، مرجع است اما با اظهار نظر دربارۀ صحت انجام انتخابات نه صلاحیت افراد قبل و بعد از انتخابات.
همچنین موضوع این نیست که حقوق دانان با انتخابات عمومی به شورای نگهبان بیایند یا نه چون با وضعیت فعلی انتخابات عمومی هم از کانال شورای نگهبان می گذرد.
جا داشت یکی به وصیت نامۀ رهبر فقید انقلاب یا مشروح مذاکرات قانون اساسی اشاره می کرد. کافی است نگاهی به وصیت نامۀ امام خمینی بیندازیم که از نمایندگان مجلس می خواهند چنانچه نماینده‌ای را فاقد صلاحیت تشخیص دادند اعتبار نامۀ او را تصویب نکنند.
حال آن که اگر نظارت را استصوابی می دانستند می گفتند شورای نگهبان صلاحیت او را تأیید نکند و اگر کرد بعد از انتخاب رد کند.
چنین توصیه ای را اما در وصیت نامه نمی بینیم و توصیه به شورای نگهبان دربارۀ مصوبات است.
ادامۀ روند فعلی پروسه انتخابات را با مشکلات جدی رو به رو کرده و شورای نگهبان به عنوان فعال ما یشاء در امر انتخابات شناخته می شود و بعید نیست بخش هایی از جامعه را به این صرافت بیندازد که با خود بگویند اگر قرار است نصف کاندیداها را رد کنند و بعد هم مانند مینو خالقی نماینده منتخب اصفهان در مجلس دهم بتوان او را هم حذف کرد آیا بهتر نیست خود شورای نگهبان انتخاب کنند و در این اوضاع اقتصادی این همه هزینه نشود؟
جالب این که تازه بعد از این همه رد صلاحیت ها مصوبات مجلس برآمده از این نظارت ها هم گاه مانند آنچه دربارۀ لوایح مبارزه با پول شویی می بینیم تأیید نهایی نمی شود و شوراهای دیگر به موازات مجلس قانون گذاری یا دخالت می کنند.
هیچ کس نمی گوید هیچ نظارتی نباشد. اما اگر قرار باشد حلقه «استصواب» را هر روز تنگ تر کنیم که روسای جمهور سابق را هم برنتابد از انتخاب و انتخابات فاصله می گیریم.
مشکل یا پرسش یا چالش بر سر این است. نه این که حقوق دانان شورای نگهبان چگونه انتخاب می شوند که اتفاقا مکانیسم آن روشن است.
پرسش یا ابهام اصلی بر سر این است که دامنۀ دخالت شورای نگهبان تا چه حد گسترده است و آیا حد یقفی دارد یا نه؟ از سخنان آقای کدخدایی در این برنامه بر می آید که ندارد وبه قانون اساسی هم مستند می کند. به همین خاطر شماری از اهل سیاست ترجیح می دهند دنبال دردسر نباشند و به عرصه های دیگر بکوچند.
آقای کدخدایی جملۀ دیگری هم دارند که چون متوجه نشدم به آن نمی‌پردازم. ایشان گفته است «شورای نگهبان نمی‌ترسد. آن قدر شجاع است که حرف خود را بزند و محکم هم بایستد.»
چون دقیقا مشخص نیست «شجاع» در این جمله به چه معنی است. وقتی می‌گویند نمایندگانی از شورای نگهبان می‌ترسند تا دورۀ بعد صلاحیت آنان را رد نکند، دربارۀ خود شورای نگهبان نمی‌توان گفت «نمی‌ترسد». دربارۀ شورای نگهبان بیشتر انتظار می‌رود که بگویند «ازما نترسید» نه این که بگویند « نمی ترسیم!»




برچسب ها: انتخابات، شورای نگهبان، حلقه استصواب، کانال شورای نگهبان، انتخابات 88، نظارت بر انتخابات،
نوشته شده در تاریخ شنبه 8 اسفند 1394 توسط عـبــد عـا صـی

 

  بسم الله الرحمن الرحیم  

 

http://s7.picofile.com/file/8240932092/MAJLESE_SHOR8YE_ESL8MEE_1.jpg

http://s7.picofile.com/file/8240933300/AHMADYNEJ8D_MAHMUD_1.jpg

 

http://s6.picofile.com/file/8240933950/JALYLY_SAEED_2.jpeg

 

http://s7.picofile.com/file/8240934476/JALYLY_SAEED_1.jpeg

 

http://s6.picofile.com/file/8240935126/ASHTON_CATRIN.jpg

 

http://s3.picofile.com/file/8213535218/ZYBAAKAL8M_1.jpg

 

 



  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

 


دکتر صادق زیبا کلام : رد صلاحیت‌ها یک حالتی در میان برخی به وجود آورده که «آیا رأی ‌دادن به‌راستی فایده‌ای هم دارد؟» این نگاه به‌خصوص در میان نسل‌های بعد از انقلاب، دهه شصتی‌ها و هفتادی‌ها، خیلی بیشتر هم به چشم می‌خورد. این روزها در شبکه‌های مجازی پرسش‌ها و گزاره‌هایی ازاین‌دست بسیار ردوبدل می‌شوند: «داستان اصولگرایی و اصلاح‌طلبی، یک نمایش است برای سرگرم‌کردن مردم و برای سرکارگذاشتن آن‌ها»، «حالا چه فرقی می‌کند که مجلس دست اصولگراها نباشد و دست به قول خودشان اصلاح‌طلبان باشد؟»، «مگر اصلاح‌طلب‌ها زمانی که بر سر کار بودند چه کار توانستند برای مملکت بکنند؟» و گزاره‌هایی شبیه اینکه «یک‌سری سیاست‌های کلی در این مملکت قرار است اجرا شوند، صرف‌نظر از اینکه دولت در دست کدام جناح است یا در مجلس چه کسانی اکثریت دارند، تصمیمات در جای دیگری گرفته می‌شوند و مجلس و دولت و انتخابات ریاست‌جمهوری و مجلس هم صرفاً برای سرگرم‌نگه‌داشتن مردم است و ادای دموکراسی و مردم‌سالاری درآوردن.»
 هرکدام از ما با این دست گزاره‌ها کم ‌و بیش برخورد می‌کنیم. البته در کنار «ناامیدها» یک جریان دیگر نیز وجود دارد که بسیار سیاسی- اعتراضی است. این جریان معتقد است رأی‌دادن یعنی پذیرش «رد صلاحیت‌ها». به‌عبارت‌دیگر
برای گروه دوم «رأی‌ندادن» از سر ناامیدی در اینکه امکان تغییر وجود ندارد، نیست بلکه «رأی‌ندادن» به‌مثابه اعتراض سیاسی است. مخاطب من در این یادداشت بیشتر «ناامیدها» هستند.
 همان‌ها که معتقدند «مگر فرقی هم می‌کند مجلس در دست اصلاح‌طلبان باشد یا اصولگرایان؟» آری دوستان خیلی فرق می‌کند که مجلس توسط چه کسانی اکثریت پیدا کند و حتی چه کسانی به‌عنوان اقلیت در آن حضور داشته باشند. آری خیلی فرق خواهد کرد که ما نمایندگانی را برگزینیم که در بهارستان صرفاً تأییدکننده باشند. یا نمایندگانی را به مجلس بفرستیم که از خود اراده، فکر و نظر داشته باشند. فرق میان مجلس ساکت با مجلس «مستقل و فعال» این است که اولی مجلس و جایگاه آن را در قعر امور کشور نگاه می‌دارد؛ اما نمایندگان مستقل برعکس، مجلس و جایگاه آن را سوق می‌دهند به‌جایگاهی که در نظام و قانون اساسی‌مان برای آن تعریف شده است؛ یعنی در رأس امور کشور. مجلس در فاصله هشت‌سالی که اصولگرایان از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ قدرت را در دست داشتند، یک بار هم نخواستند از مسئولان بپرسند که در برنامه‌های هسته‌ای چه می‌کنند؟ چه برنامه‌هایی را دارند پیش می‌برند و علت نزاع و رویارویی کشورهای غربی و غیرغربی دیگر با برنامه‌های هسته‌ای ما کدام است؟ مجلس مدل اول در شش‌سالی که دکتر «سعید جلیلی» با خانم «کاترین اشتون» و ١+٥ مذاکره می‌کردند، یک بار هم از ایشان نپرسیدند که گره کار شما در کجاست؟ و شما چه می‌گویید و آن‌ها چه می‌گویند و جناب آقای جلیلی چرا به‌صورت منظم بر حجم تحریم‌ها و فشارهای بین‌المللی افزوده می‌شود؟ مجلس مدل اول یک بار از دولت و سایر نهادهای مسئول نمی‌پرسد که چرا این‌همه پرونده فساد اقتصادی کشور را در خود فرو برده است؟ مجلس مدل اول نه در قبال بیش از هفت میلیون بی‌کار احساس مسئولیت می‌کند، نه در قبال رکود اقتصادی سنگین که کشور را عملاً فلج کرده است، نه در قبال تورم ٤٠ درصدی در پایان دولت محمود احمدی‌نژاد، نه در قبال فرار ٣٠٠ هزار فارغ‌التحصیل این مملکت از کشور، نه در قبال پایین‌رفتن سن اعتیاد و فحشا احساس مسئولیت می‌کند، نه در قبال گسترش باورنکردنی خط فقر در کشور، نه در قبال آمار باورنکردنی شمار زندانیان کشور (آمار مجرمان به نسبت کل جمعیت کشور در ایران نسبت به سال‌های اوایل انقلاب ٢١ برابر شده است)، نه در قبال خشک‌شدن جنگل‌ها، تالاب‌ها، دریاچه‌های کشور و تبدیل رودخانه‌های بزرگ کشورمان به کانال‌های فاضلاب احساس مسئولیت می‌کند و نه هیچ احساس مسئولیتی در برابر مسائل کلان کشور می‌کند. گویی این مشکلات در کشورهای دیگری هستند. نه دوستان، خیلی فرق می‌کند که چه کسی به مجلس راه یابد. ما زمانی می‌توانیم مدعی شویم که فرقی نمی‌کند که اگر نمایندگان مسئول و متعهد را راهی مجلس کردیم، جایگاه مجلس به‌جای اینکه در رأس امور قرار گیرد، همچنان در قعر امور باقی بماند.
 

 تهیه وَ تدوین : عـبـــد عـا صـی


برچسب ها: بدبینی وُُ تردید، رد صلاحیت‌ها، انتخابات، اصولگرایی، اصلاح‌طلبی، سرکار گذاشتن، تظاهر به دموکراسی،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 29 بهمن 1394 توسط عـبــد عـا صـی

 

  بسم الله الرحمن الرحیم  

 

http://s6.picofile.com/file/8239539226/100_MYLY8RD_DOL8R_V8GOZ8RYH8YE_DOLATE_AHMADYNEJ8D_KOJ8ST_1.jpg


http://s7.picofile.com/file/8239509542/R8NTE_B_ZANJ8NY_BE_SET8DE_AHMADYNEJ8DYHAA_1.jpg

 

http://s7.picofile.com/file/8239509876/1140_HEZ8R_MYLY8RD_TUM8N_DAR_DOLATE_AHMADYNEJ8D_DUD_SHOD_1.jpg

 

http://s7.picofile.com/file/8239510526/ZAM3NX8REE_1.jpg

 

http://s6.picofile.com/file/8239510792/AHMADYNEJ8D_JAH8NG3RY_SH8KY_1.jpg

 

http://s6.picofile.com/file/8239511026/AHMADYNEJ8D_MOSHKEL8TE_DOLATE_OOU_1.jpg

 

http://s6.picofile.com/file/8239511250/MASH8EE_MAN_AAMADEHAM_1.jpg

 

 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

 


یک دکتر صادق زیباکلام ، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران :
کسانی که می‌گویند دولت یازدهم باید شرمنده باشد، همان کسانی هستند که در هشت سال مدیریت احمدی‌نژاد که آن بلاها را سر کشور آورند، تمام قد ایستادند و از احمدی‌نژاد دفاع کردند. صادق زیباکلام با اشاره به اینکه تا قبل از خانه‌نشینی، احمدی‌نژاد الگو، اسوه و معجزه هزاره سوم آنان بود، افزود: جالب است کسانی که وضع کشور را به این صورت درآوردند و با 700 میلیارد دلار درآمد ارزی این حجم از بدهی و بیکاری را به ارمغان آوردند، جایگاه ایران در عرصه بین‌المللی را بشدت تنزل دادند، این افراد احساس شرمندگی نمی‌کنند، اما می‌گویند که دولت یازدهم باید شرمنده باشد.
 بیش از دولت روحانی، مسببین وضعیت فعلی باید در پیشگاه ملت احساس شرمندگی کنند و از نقشی که در هشت سال گذشته داشتند و کشور را به این روز درآوردند، شرمنده باشند، اضافه کرد: اصولگرایان هنوز هم حاضر نیستند نسبت خود را با احمدی‌نژاد روشن کنند، برای درک این رابطه، تنها کافی است به فهرست 30 نفر اصولگرایان برای انتخابات تهران نگاه کنید و ببینید که چه تعداد از آنان وامدار احمدی‌نژاد هستند یا مدیر دولت او بوده‌اند، درحالی که بسیاری تنها به دلیل تصدی ریاست ستاد انتخاباتی روحانی یا عارف، رد صلاحیت شدند. استاد دانشگاه تهران در پایان خاطرنشان کرد: تا زمانی که پاسخگویی وجود نداشته باشد، این ادعاها و فرار به جلوها هم وجود خواهد داشت. 
 

 تهیه وَ تدوین : عـبـــد عـا صـی


برچسب ها: انتخابات، شرمندگی، احمدی‌نژاد، اصولگرایان، رد صلاحیت، پاسخگویی، صادق زیباکلام،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 28 بهمن 1394 توسط عـبــد عـا صـی

 

  بسم الله الرحمن الرحیم  

 

http://s7.picofile.com/file/8239306142/MAJLES_1.jpg

http://s7.picofile.com/file/8239306276/AHMADYNEJ8D_BARANDEYE_88.jpg

 

http://s6.picofile.com/file/8239306434/ENTEX8B8TE_07_12_94.jpg

 

 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

 
 
 

زمانی یکی از دوستان مدیرم درباره انجام برخی تغییرات در شرکتش به من گفت: "هنوز تصمیم نگرفته ام که تغییرات مورد بحث را انجام دهم." و وقتی به او گفتم که "در واقع تصمیم گرفته ای که به وضع موجود ادامه دهی!" به فکر فرو رفت. او به یاد آورد که تصمیم نگرفتن، وجود ندارد چون "خود تصمیم نگرفتن هم یک تصمیم است".

عصر ایران؛ جعفر محمدی : این که می گویند در فلان انتخابات، مثلاً 60 یا 80 درصد واجدین شرایط شرکت کردند، صرفاً یک مقوله اداری و آمار رسمی است و الّا در همه انتخابات ها، صد در صد افراد رأی می دهند؛ هم کسی که پای صندوق می آید، رأی می دهد و هم کسی که در روز انتخابات از خانه اش بیرون نمی آید.

زمانی یکی از دوستان مدیرم درباره انجام برخی تغییرات در شرکتش به من گفت: "هنوز تصمیم نگرفته ام که تغییرات مورد بحث را انجام دهم." و وقتی به او گفتم که "در واقع تصمیم گرفته ای که به وضع موجود ادامه دهی!" به فکر فرو رفت. او به یاد آورد که تصمیم نگرفتن، وجود ندارد چون "خود تصمیم نگرفتن هم یک تصمیم است".
 کسی که پای صندوق نمی آید، در واقع رأی داده است و گاه رأی او حتی بیش از کسانی که سر صندوق ها رفته اند، اثر گذار است.
انتخابات ریاست جمهوری در سال 1384 را به یاد آوریم. در آن سال، میلیون ها ایرانی -که منتقدان جدی احمدی نژاد بودند- در انتخابات شرکت نکردند و همان ها باعث شکل گیری نتیجه انتخابات و تغییر تاریخ ایران شدند چرا که اگر ساعتی را به خود زحمت می دادند و به نزدیک ترین شعبه رأی گیری می رفتند، احمدی نژاد، رئیس جمهور کشور ایران نمی شد و مصائب بعدی شکل نمی گرفت.
در واقع، احمدی نژاد، بیش از آن که ممنون رأی دهندگان مستقیم خود ،که نامش را نوشتند باشد، مدیون کسانی بود که با شرکت نکردن در انتخابات، عملاً به او رأی دادند.
 در  انتخابات مجلس فعلی نیز، تعداد قابل توجهی از نمایندگانی که بعدها به "دلواپس" معروف شدند و تا توانستند در مسیر بهبود روابط ایران و جهان و لغو تحریم ها سنگ اندازی کردند، با آرایی بسیار اندک شمار راهی مجلس شدند و مثلاً در تهرانی که در مجلس ششم، رأی دو میلیون نفری داشتیم، افرادی در مجلس نهم با 200 هزار رأی شدند نماینده مردم تهران در مجلس و حاکم بر مقدرات کشور!

ما، چیزی به نام رأی ندادن نداریم، حداکثر نینداختن رأی به صندوق را داریم که این هم "رأی نامرئی" است به حساب کسانی که از حضور مردم می ترسند.

 انتخاب با ماست و مسؤولیت انتخاب هم ...
 

 تهیه وَ تدوین : عـبـــد عـا صـی


برچسب ها: انتخابات، رأی نامرئی، تحریم انتخابات، احمدی نژاد، مشارکت صد در صدی، تغییر تاریخ، مجلس ششم،
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 آذر 1394 توسط عـبــد عـا صـی

 

  بسم الله الرحمن الرحیم  

 

http://s3.picofile.com/file/8208452350/AM3RKAB3R_1.jpg

میرزا تقی خان امیر کبیر

http://s1.picofile.com/file/8227770834/M3RZAA_AAQ8X8NENURY_1.jpg

 

اگر امیر کبیر نیست...

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

 

 

  حاج محمد مهدی صندوق ساز به سفارش و خرج مخبرالسلطنه هدایت مامور ساخت صندوق های انتخابات اولین دوره مجلس مقدس شورای ملی شد.پس از انتخابات، اولین نشست مجلس نیمه شعبان و در عمارت مدرسه نظام تشکیل و کار تدوین قانون اساسی آغاز شد.کل هزینه تشریفات و افتتاحیه سی تومان بود که آن را هم مخبرالسلطنه پرداخت.وقتی که در حین تدوین قانون اساسی مشروطه، احتمال درگیری و چماق کشی داده شد این بار هم وی دخالت کرد و طاغیان را از پنجره مجلس بیرون انداخت.بعدها در نطقی گفت:اینکه گفتم به چوب استبداد انتخابات را انجام دادم ناظر به این وقایع بود.در عصر جمهوری خواهی میرپنج عده ای از معترضین در صحن مجلس و از جایگاه تماشاگران به سوی رضاخان سنگ انداختند که به شانه اش خورد. لذا با عصبانیت نعره ای کشید و پاسبانان با باتوم به جان مردم افتادند.موتمن الملک در پاگرد مجلس به رضاخان رسیده و فریاد زد به چه حقی مردم را در خانه امن خودشان و به بهانه سپردن قدرت به خودشان میزنید؟در پاسخ، سردار سپه خود را مسئول نظم دانست و کارش را قانونی نامید که با عتاب موتمن الملک مبنی بر استیضاح نخست وزیر و عزل او، قزاق را وادار به عذرخواهی و آزادی دستگیر شدگان کرد.با همین نهیب، رضاخان فردایش هم اطلاعیه داد دیگر کسی در باره جمهوری سخن نگوید.هر چه مجلس از رجال وطنخواه و دلسوز خالی تر شد بر استبداد و خودسری رضاشاه افزوده شد تا جایی که مجلس را طویله خواند و تهدید به بستن در آن کرد.انتخابات یک شوخی نامیده شد که گاه نیاز به صندوق هم نداشت و این تجمل را نیز ترک کردند!

2.در غیاب احزاب توانمند و نهادهای مدنی و مردمی قدرتمند این طبقات مختلف جامعه بودند که حق انتخاب کردن و انتخاب شدن یافتند.از این رو شش گروه شاهزادگان و اعضای ایل جلیله قاجار،علما و طلاب،اعیان و اشراف،تجار،ملاکین و فلاحین و اصناف حق رای داشتند،که این شش گروه در مواردی با یکدیگر همپوشانی هایی نیز داشتند. در میان اسامی نمایندگان مجلس اول، نام‎های خانوادگی زیر که معرف شغل صاحبان اسامی نیز هست، جلب توجه می‌کند: «تیرفروش، چوب‎فروش، بزاز، خیاط‌باشی، زرگرباشی، بلورفروش، بقال، علاقه‌بند، معمار، دلال، سقط‎فروش، نانوا، کلاه‌دوز، پلوپز، ساعت‌فروش، یخدان‌ساز، صابون‎پز، کتاب‌فروش، سمسار، شال‌فروش». این نمایندگان وظیفه خود را با ایمان بسیار انجام ‌دادند. یکی از آن‌ها قانون اساسی را کلمه به کلمه از حفظ داشت. حتی، یک تن از آن‌ها از راه صواب منحرف نشد و قوانینی که از مجلس اول گذشت، استوارترین و بهترین قانون‎های دوران قانونگذاری ماست.نمایندگان اصناف یکی از پیگیرترین ومترقی ترین اعضای مجلس بودند و ادامه یافتن جلسات مجلس مرهون زحمات بی شائبه آنان بود.هیچ گزارشی مبنی بر دریافت رشوه و اختلاس و فساد آنها وجود ندارد.

3.اینک و در عصر ما هم شیوه انتخاب شدن متفاوت از یک قرن پیش است و هم امکان انتخاب کردن و شناخت نامزدها شبیه آنروزها نیست.صندوق های رای شکیل تر و آداب و اساس رای دهی و رای گیری به کلی متحول شده است.علاقه مندان به جلوس بر کرسی های سبزرنگ عمارت میدان بهارستان از حدود یکسال مانده به انتخابات گعده های تبلیغی را برگزار میکنند.چه وعده های محیر العقول و چه باغ سبزی که نشان داده نمیشود.میتوان مواردی را سراغ گرفت که در شهری کویری و کوهستانی ریاست اداره شیلات را به پانزده نفر وعده داده باشند در حالیکه در تمام آن شهر حتی صد خانواده هم آکواریوم خانگی ندارند.یا عنوان میشود عبور خط آهن یا تعریض جاده حاصل پیگیری های ایشان بوده ویا در آینده پیگیری میکنند.بدیهی است که اگر شخص مذکور تمام تلاش خود را میکرد تا راه آهن و جاده کشیده نشود باز هم این اتفاق می افتاد،چرا که این امور جزء طرحهای ملی است و منوط به اجازه و تلاش کسی نیست.وعده استخدام این وآن و تاسیس کارخانه و رفع بیکاری دهها سال است که تکرار میشود.شاید اینکه عده ای همیشه وعده میدهند زیاد مقصر نباشند،مقصر کسانی هستند که این وعده ها را باور میکنند.به قول آن نماینده مشهور اگر آدم مختصر عقلی هم برای خودش قایل بد نیست.اگر امیرکبیری نیست یا نمیشناسد،حداقل به میرزا آقاخان نوری رای ندهد.

 

 تهیه وَ تدوین :  عـبـــد عـا صـی 

 

 


برچسب ها: میرزا آقاخان نوری، انتخابات، مجلس اول شورای ملی، عصر جمهوری خواهی، رضاخان، انتخابات مجلس دهم،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 شهریور 1394 توسط عـبــد عـا صـی

 
 

 

  بسم الله الرحمن الرحیم  

 

http://s3.picofile.com/file/8213535218/ZYBAAKAL8M_1.jpg

 

http://s3.picofile.com/file/8213535876/MAJLESE_SHOR8YE_ESL8MY_1.jpg

 

http://s3.picofile.com/file/8213536584/K8ND3DE_MAJLES_NOKARE_MARDOM_1.jpg

 

بررسی برجام و سودای انتخابات!

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

 

 صادق زیبا کلام : یکی از دغدغه‌های اصلی و عمده اصولگرایان این است که اصلاح‌طلبان و طرفداران دولت از توافق هسته‌ای برای انتخابات نتوانند بهره‌برداری کنند. اصولگرایان متوجه شده‌اند عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد، درواقع آن‌ها متوجه شده‌اند می‌توانند از طریق کمیسیون برجام و با پوشش رسانه‌های اصولگرا و رسانه ملی به نفع طرفداران خود بهره‌برداری سیاسی کنند. آن‌ها می‌دانند هیچ اصلاح‌طلبی به سعید جلیلی رأی نمی‌دهد پس باید به سراغ طرفداران خودشان بروند و در کمیسیون برجام برای خود رأی جمع کنند. بنابراین آن‌ها با سخنان خود در کمیسیون به طرفداران خود القا می‌کنند که سعید جلیلی در مجلس با چه شجاعتی درباره توافق سخنرانی کرد و در برابر وزیر خارجه قرار گرفت. در حقیقت برای برخی اصولگرایان، برجام به پلتفرم و تریبونی تبلیغاتی بدل شده که بتوانند برای انتخابات در میان طرفداران خود رأی جمع کنند. همه فکر و ذکر این افراد آن است که بتوانند حداکثر تبلیغات و سخنرانی‌های تبلیغاتی را علیه توافق هسته‌ای به‌کارگیرند تا در میان طرفداران خود چهره‌ای موجه ترسیم کنند.
در مقابل مشاهده می‌کنیم اصولگرایانی مثل آقایان لاریجانی تاکنون به دفاع از توافق هسته‌ای پرداخته‌اند و حاضر نیستند به خاطر یک دستمال، قیصریه را به آتش بکشند و به هر قیمتی محبوبیت به دست آورند. درحالی‌که گروه دیگر هر تبلیغی می‌کنند تا بتوانند برای ورود به مجلس آرای بیشتری به دست آورند. اما سؤالی که پیش می‌آید این است که آیا آقای لاریجانی می‌تواند در کنار آقای جلیلی در یک لیست انتخاباتی قرار گیرد؟ در پاسخ به این سؤال به نظر می‌رسد آقای لاریجانی به سبک و سیاق دو دوره گذشته خود عمل کند و از قم نامزد شود چراکه این‌گونه نیست که عملکرد آقای لاریجانی تنها با سعید جلیلی همخوانی نداشته باشد، افراد دیگری مانند آقای حداد عادل هم هستند که عملکرد آقای لاریجانی با آن‌ها همخوانی ندارد. در مقابل این امکان وجود دارد که آقای جلیلی از تهران وارد انتخابات شده و سر لیست شود. حتی بعید به نظر می‌رسد که آقای جلیلی بخواهد از قم کاندیدا شود چراکه گمان نمی‌رود ایشان رأی بالایی در قم داشته باشد.
نکته‌ای دیگر وجود دارد که نمی‌توان از آن غافل شد:
به‌جز جریانات تندرو، عامه مردم با توافق هسته‌ای موافق‌اند. بنابراین اگر در ایران فرد دیگری در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کند و رسماً اعلام کند که می‌خواهد شرایط را به قبل از توافق وین برگرداند از آقای جلیلی هم رأی کمتری خواهد آورد. لذا هرکسی بخواهد به سمت‌وسوی انتخابات و ریاست جمهوری برود نمی‌تواند مخالف توافق وین باشد. در انتخابات مجلس نیز چنین است با این تفاوت که بسیاری از کسانی که از تهران به مجلس راه پیداکرده‌اند با ۵ درصد آرای واجدین شرایط به نمایندگی مجلس رسیدند. این در حالی است که تهران شش میلیون رأی‌دهنده دارد و اگر ۱۰درصد مردم به افرادی مثل آقایان زاکانی، نادران، رسایی و کوچک‌زاده رأی داده باشند آن‌ها 600هزار رأی داشته‌اند. اما آن‌ها ۵درصد یعنی چیزی نزدیک به 300هزار رأی دارند. درواقع ۹۵درصد مردم تهران به این افراد رأی نداده‌اند! پس آقای جلیلی هم می‌تواند با ۵درصد وارد مجلس شود. 

 

  عکس، وَ تدوین :  عـبـــد عـا صـی 

 


برچسب ها: برجام، انتخابات، اصولگرایان، توافق هسته‌ای، سعید جلیلی، جریانات تندرو، توافق وین،



درباره وبلاگ




گر در طلب لقمه نانی ، نانی /

گر در طلب گوهر كانی ، كانی /

این نكته رمز اگر بدانی ، دانی /

هر چیز كه اندر پی آنی ، آنی ...

مـــولانـــا

===============

امام خمینی:

همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند. /

باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)

آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :